Het verhaal van een grote brand

Halverwege een bijeenkomst op het gemeentehuis gaat opeens mijn pieper tekeer. Ik schrik. Hij rinkelt als er ergens in Lisse crisis is: bijvoorbeeld gebeurtenissen als een ernstig ongeluk of een grote stroomstoring. Ik bel zo snel mogelijk de meldkamer van brandweer en politie. Al gauw begrijp ik dat er een grote brand woedt in bedrijfsgebouwen op de Akervoorderlaan in Lisse. 

Samenwerking

De brandweer is dan al aan het blussen samen met meerdere brandweerkorpsen uit de omgeving. De politie helpt door wegen vrij te maken en het publiek op afstand te houden. Er is vaak geoefend, dus ik vertrouw erop dat iedereen weet wat hij/zij moet doen. Ook mijn dienstdoende veiligheidsmedewerker is dan al onderweg. Hij overlegt met politie en brandweer wat voor hulp er nog meer nodig is. De brand is precies op de grens van Lisse en Teylingen en de twee gemeenten trekken daarom samen op. Dat kan gelukkig ook gemakkelijk omdat we een ambtelijke organisatie hebben die voor beide gemeenten (en Hillegom) werkt. 

Schade en schok

Ik wil de hulpverleners niet in de weg lopen. Aan het eind van de avond ga ik even kijken. De brand is enorm. Waar ik bij sta, slaat de brand over naar naastgelegen gebouwen. Gelukkig vallen er geen slachtoffers. De schade is wel heel groot. Ik praat ter plaatse met sommige getroffenen. Ze zijn emotioneel en geschokt (en ik met hen) dat een brand zulke grote gevolgen heeft. Vanaf huis hebben ik en de burgemeester van Teylingen in de nacht en ochtend meerdere malen contact met onze medewerkers.

De handen vol

Er vinden ’s nachts wisselingen van de wacht plaats. De brand is in de vroege morgen geblust. Zelfs het NOS-journaal heeft aandacht aan de brand besteed. De afdeling communicatie heeft de dagen erna haar handen vol om iedereen te informeren over de voortgang. Het werk is dan nog lang niet klaar. In overleg met de milieudienst en de verzekering van het bedrijf waar de brand is begonnen, moet de vrijgekomen asbest opgeruimd worden. We hebben ook veel aandacht voor alle schrik en emotie. Ik ga bij mensen op bezoek. Ze zijn soms boos. Niet alles is goed gegaan.

Persoonlijke aandacht

Later in de week is er een bijeenkomst met hulpverleners voor de getroffenen, buren en ondernemers in de omtrek. Ik praat met iedereen over wat er bij hen gebeurd is. Er is ruimte voor ieders emotie en verhaal. Ook kunnen er vragen gesteld worden. Daar maken veel mensen gebruik van. Ze stellen de bijeenkomst op prijs.

Meer dan honderd hulpverleners en collega’s zijn in de weer geweest. Ik ben hen allen zeer dankbaar voor hun inzet!

Lies Spruit, burgemeester

lspruit@lisse.nl 

Ga naar het begin