Een samenwerkende overheid

De crisis is bij iedereen binnengekomen, dat is inmiddels wel duidelijk. Wat heb ik nou de afgelopen tijd gedaan? Best veel en ook andere dingen dan anders. Samenwerking was mij nooit vreemd, maar in deze tijd heeft het een extra dimensie.  

 

Thuisonderwijs

Van de ene op de andere dag kwamen we thuis te zitten. In mijn geval betekende dit dat mijn man en ik samen thuisonderwijs moesten verzorgen aan drie schoolgaande kinderen. Daarnaast probeerden we allebei vanuit huis ons werk te doen. Nou, dat is een hele uitdaging. Dat is ongetwijfeld heel herkenbaar voor ouders met kinderen in de basisschoolleeftijd.

 

Thuiswerken

Dat we thuis kunnen werken is natuurlijk super, maar er loopt weleens een kind in beeld. Een enkele keer moest ik de camera uitzetten terwijl het geluid al uit stond. Dan moest ik beneden even orde op zaken stellen. Maar ach, het heeft ook zo zijn charmes. En veel tijd doorbrengen met je gezin is ook leuk! Het zet me ook aan het denken. ‘Waar ben ik eigenlijk allemaal mee bezig?’ Voor de crisis had ik vaak werkweken van 5 dagen en 4 avonden met in het weekend vaak nog een representatieve verplichting. Bomvol! Wil ik nog wel ‘terug naar toen’ of kan het iets slimmer georganiseerd worden?  

 

Bestuurlijke verandering

Mijn werk en werkweek zien er op het moment heel anders uit dan voor de crisis. De bestuurlijke agenda is grotendeels uitgesteld tot na de zomer. We doen alleen het hoognodige en wat kan doorgaan ondanks de crisis. Denk bijvoorbeeld aan de voorbereidingen voor de jeugdzorg. De nieuwe contracten gaan per 1 januari 2021 in. Dat werk moet doorgaan, anders hebben we straks geen jeugdzorgaanbieders. Of neem de Lissese bouwprojecten. Hierover wordt gerapporteerd in het projectenboek, dat in juni en december verschijnt.

 

Samenwerking

Uiteraard heb ik ook werk dat voortkomt uit de coronacrisis. De versoepeling van de maatregelen kwam het eerst in de onderwijs- en sportsector. Beide onderwerpen zitten toevallig in mijn portefeuille. Het kabinet kondigde dan wel het kader aan, maar de interpretatie en uitvoering is aan de scholen en verenigingen zelf. Dat vroeg om samenwerking en dat samenwerken is heel leuk.

 

Diepe buiging

Wij voelden met elkaar de verantwoordelijkheid om de maatschappij weer wat op gang te krijgen en dat lukte! Ik zie blije kinderen naar de training fietsen en vrolijke gezichtjes als ze naar school mogen. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe goed het onderwijs en de sportverenigingen het deden en doen. Ga er maar aan staan als je open mag, maar niet weet hoe het uitpakt. Of hoe ouders reageren. Hierbij wil ik mijn dank uitspreken: een diepe buiging voor iedereen die er een onderdeel van was. Op naar de volgende versoepelingen. Ik kijk uit naar de samenwerking!

 

Jeanet van der Laan, wethouder

j.vanderlaan@lisse.nl

 

Ga naar het begin