Vroeger was alles anders

Spiegel van de geschiedenis

Het is in Nederland én Lisse al heel lang traditie dat burgemeesters gouden en diamanten bruidsparen persoonlijk feliciteren. Ik vind dat iedere keer weer heel erg leuk. Het is een mooie gelegenheid om mensen te leren kennen. Er is even tijd om rustig te praten. Steeds méér bruidsparen zijn 50, 60 of zelfs 65 jaar getrouwd. Het is daardoor helaas niet meer mogelijk om iedereen thuis te bezoeken. Daarom is er nu drie of vier keer per jaar in het gemeentehuis een bijeenkomst met alle bruidsparen. Ik ben er vaak verbaasd over hoe het persoonlijke verhaal zich dan vermengt met de geschiedenis. In het bijzonder die van Lisse.

Het daten van toen

Ik vraag ieder stel om te vertellen hoe ze elkaar hebben leren kennen. De meesten komen uit, toen nog, grote gezinnen. Ik hoor vaak: het was een vriend van mijn broer of vriendin van mijn zus. Ook was het traditie dat je iemand mocht meenemen naar een bruiloft in de familie. Graag wel iemand uit de eigen kerk. Daar kwam dan vaak weer een nieuwe bruiloft van. Ook dansles scoorde hoog. In Lisse zelf of in Noordwijk. Je kwam meestal vanzelf wel iemand tegen. Dat is echt wat anders dan de via internet gestuurde datingindustrie van nu.

Geschiedenis van Lisse

Altijd zijn er verhalen over het werken op de bollenvelden. Veel van de oorspronkelijk Lissese mannen zijn daar hun loopbaan begonnen en vaak ook in Lisse gebleven. Het was hard werken, al werd het door de mechanisatie in de loop der tijd wel wat makkelijker. De bouw- en transportwereld waren een gewild alternatief. En door nieuwbouw van huizen in de Poelpolder kwamen er steeds meer mensen met nog weer andere beroepen in Lisse wonen, via werkgevers als Esa Estec (ruimtevaart) en Schiphol. Lisse was sowieso populair door de centrale locatie en de toen ook al goede voorzieningen.

Emancipatie

De meeste vrouwen uit de generatie van deze bruidsparen stopten na hun huwelijk met werken. Mijn moeder werd als kraamverzorgster zelfs ontslagen toen ze trouwde. De echtgenotes hielpen wel mee in eigen bedrijven of werkten thuis of elders in de huishouding. Sommigen hadden tijdelijk werk, bijvoorbeeld in de Keukenhof of in een winkel. Dat kon alleen als de kinderen -meestal twee of drie- wat groter waren. Er werd veel waarde gehecht aan goede opleidingen, ook voor de meisjes. Tijdens de bijeenkomsten vertellen de bruidsparen met zichtbare trots dat hun kinderen goed terecht zijn gekomen.

Er komen weer nieuwe bruidsparen, maar wat blijft is dat vroeger alles anders was.

Lies Spruit, burgemeester

lspruit@hltsamen.nl

Ga naar het begin